Żylaki miednicy, w przeciwieństwie do podobnych schorzeń na kończynach dolnych, nie zawsze są zauważalne, ale są bardzo szkodliwe dla zdrowia. Może prowadzić do pogorszenia przepływu krwi w narządach wewnętrznych i zakłócenia ich funkcji.
Różnica między żylakami a zdrowymi żyłami
Ściana zdrowego naczynia jest zawsze w dobrej kondycji – pozwala to na utrzymanie przepływu krwi.
Ściany kurczą się, choć nie tak bardzo jak w tętnicach. Efekt ten jest wzmocniony przez skurcze mięśni gładkich i szkieletowych.
Wszystkie żyły położone poniżej serca, tj. w kończynach, brzuchu, miednicy, klatce piersiowej, mają na ścianach zastawki. Są to „kieszenie” utworzone przez śródbłonek naczyń.
Umieszczone są w taki sposób, że krew płynąca do serca przepływa bez przeszkód. Ruchem wstecznym wypełnia zawory i zamyka naczynie.
Krew zawsze przepływa z obwodu do serca, nawet wbrew grawitacji.
Żylaki ulegają szeregowi zmian w aparacie zastawkowym. Zmniejszają ton ściany i zwiększają jej przepuszczalność. Stwarza to warunki do stagnacji krwi.
Część płynu omija, powodując przepełnienie zdrowych naczyń. A także prowokowanie już w nich występujących zaburzeń brzmieniowych.
Co to jest i dlaczego jest niebezpieczne?
Żylaki mogą wpływać na naczynia obwodowe w dowolnym obszarze ciała.
Najbardziej zauważalne są objawy patologii na nogach - powoduje to znaczną wadę estetyczną. Ale to samo zjawisko w narządach jamy brzusznej lub miednicy przez długi czas przebiega bezobjawowo.
Jest najbardziej niebezpieczna dla żeńskich narządów rozrodczych, rzadziej dla pęcherza moczowego. Żylaki odbytnicy objawiają się hemoroidami.
Żylaki miednicy mogą mieć różne przyczyny. Choroba prowadzi do zakłócenia przepływu krwi w układzie rozrodczym, a w efekcie do pogorszenia jego funkcji.
Kobieta może zauważyć zmianę cyklu miesiączkowego, ból i oznaki zaburzeń hormonalnych. Uderzenie fizyczne może spowodować pęknięcie naczynia i krwawienie.
Powody
Odnosi się do wieloczynnikowego, tj. powstaje w wyniku połączenia wielu przyczyn. Wśród nich:
- predyspozycja dziedziczna;
- brak aktywności fizycznej;
- powikłania ciąży;
- nadwaga;
- choroby układu moczowego i jelit;
- ciężka praca fizyczna.
Obecność jednego lub kilku niekorzystnych czynników nie oznacza, że żyły miednicy są rozszerzone. Wskazuje to na wysokie ryzyko takiej patologii.
Kobiety posiadające dzieci są na nią bardziej podatne niż mężczyźni.
Pierwsze objawy pojawiają się zwykle około 40. roku życia lub pod koniec ciąży. Rzeczywisty początek patologii następuje znacznie wcześniej.
Stopnie
Istnieją trzy stopnie rozwoju żylaków:
- Łagodny stopień - uszkodzenie jednego lub więcej naczyń obwodowych narządów płciowych. Najczęściej bezobjawowe, mogą być przejściowe i wymagać powtórnego badania.
- Stopień średni - rozszerzenie dużych żył parametrium - zewnętrznej wyściółki macicy lub mięśniówki macicy - wyściółki mięśniowej. Powoduje nieregularne miesiączki i zły stan zdrowia.
- Ciężki stopień – żylaki i obrzęk większości narządów żeńskiego układu rozrodczego. Powoduje poważne zaburzenia w sferze seksualnej, wysokie ryzyko chorób i niepłodności.
Objawy
Objawy różnią się w zależności od lokalizacji i rozległości zmiany chorobowej. W początkowej fazie najczęściej przebiega bezobjawowo.
W miarę postępu choroby pojawia się swędzenie zewnętrznych narządów płciowych, uczucie ciężkości i ból.
Odczucia te zmieniają intensywność w zależności od fazy cyklu menstruacyjnego. Mogą nasilać się podczas krwawienia i osłabiać kilka dni po nim.
Kobieta może zauważyć, że jej miesiączki stały się bardziej bolesne i obfite. Stosunek płciowy staje się bolesny, pojawiają się problemy z poczęciem i ciążą.
Metody diagnostyczne
Istnieje kilka sposobów identyfikacji choroby.
Pierwszym i najprostszym z nich jest badanie ginekologiczne. Identyfikuje rozszerzone żyły na skórze, ścianie pochwy i szyjce macicy. Jego dane mogą pośrednio wskazywać na przyczynę - endometriozę, nadżerki szyjki macicy.
Najbardziej niezawodną metodą jest USG ginekologiczne. Jego zaletą jest to, że umożliwia wykrycie rozszerzenia przymacicza, jajowodów i jajników. Wyniki tego badania dostarczają pełniejszych informacji na temat stanu układu rozrodczego.
W kontrowersyjnych przypadkach przepisuje się rezonans magnetyczny, wymaz z pochwy, badanie krwi na obecność hormonów płciowych i łyżeczkowanie diagnostyczne.
Do jakiego specjalisty powinienem się zwrócić o pomoc?
Leczenie prowadzi ginekolog we współpracy z chirurgiem naczyniowym. W przypadku zaburzeń hormonalnych konieczna jest konsultacja z endokrynologiem.
Ponieważ choroba jest wieloczynnikowa, w razie potrzeby do jej leczenia mogą włączyć się także inni specjaliści.
Metody terapii
Przed rozpoczęciem leczenia należy przejść pełne badanie układu rozrodczego. Zidentyfikuj możliwe patologie. Z reguły choroba występuje na tle innych zaburzeń.
Aby uzyskać większą efektywność, stosuje się podejście zintegrowane. Stosuje się kilka metod terapii jednocześnie, co zwiększa jej skuteczność.
Leczenie farmakologiczne
Obejmuje przyjmowanie leków zwiększających napięcie ściany naczyń - Hesperydyna, Diosmina.
Aby zmniejszyć przepuszczalność tkanki ściany naczyń, zaleca się:
- Kwas askorbinowy;
- Kwas nikotynowy;
- Rutyna.
Ich stosowanie jest dopuszczalne nawet w czasie ciąży i po porodzie, jeżeli pojawiły się wtedy pierwsze objawy.
Dodatkowo lekarz może zalecić leki rozrzedzające krew – kwas acetylosalicylowy, witaminę K.
W czasie ciąży ich stosowanie jest dopuszczalne wyłącznie po konsultacji z lekarzem-położnikiem-ginekologiem, jeśli korzyść przewyższa możliwą szkodę.
Terapia uciskowa i stwardniająca
Aby zapobiec powikłaniom żylaków, noszone są rajstopy i paski uciskowe. Wytwarzają nacisk na naczynia zewnętrznych narządów płciowych, zapobiegając ich przepełnieniu.
Dzięki temu w całej miednicy utrzymuje się normalny lub zbliżony do normalnego odpływ żylny. Stopień ucisku określa lekarz. Taką bieliznę możesz nosić w czasie ciąży.
Skleroterapia to zabieg polegający na wprowadzeniu do naczyń specjalnego leku, który pobudza krótkotrwałą reakcję zapalną. A następnie - całkowite zablokowanie uszkodzonej żyły i jej przekształcenie w zwężenie. Przepływ krwi w nim całkowicie się zatrzymuje.
Zabieg ten można wykonać w 2-3 trymestrze ciąży, jeśli nie ma przeciwwskazań.
Operacja
Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu dotkniętego obszaru. Można go wykonać na kilka sposobów, w zależności od stanu pacjenta.
W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie częściowej resekcji jajnika. A czasami całkowite usunięcie macicy jajowodów.
U kobiet w wieku rozrodczym lekarze starają się zachować narządy rozrodcze.
Ćwiczenie terapeutyczne
Są to ćwiczenia, które pomagają poprawić przepływ krwi i zmniejszyć zastój żylny. Najbardziej skuteczne:
- „brzoza”;
- wygięcie pleców w pozycji kolanowo-łokciowej;
- ćwiczenia unoszące nogi i okolicę krzyżową.
Promują odpływ krwi pod wpływem grawitacji.
Środki ludowe
Tradycyjne metody leczenia są mniej skuteczne niż terapia szpitalna, mogą jednak znacząco poprawić samopoczucie pacjenta.
W tym celu stosuje się kąpiele z roślinami leczniczymi - wierzbą, gałęziami dębu, trawą cudowną i rumiankiem.
Działają uspokajająco, redukują napięcie i pobudzają przepływ krwi.
Zalecenia dotyczące profilaktyki
Nie da się całkowicie wykluczyć wszystkich czynników wpływających na odpływ żylny. Ale możesz zmniejszyć ich wpływ. Na przykład poświęć czas na ćwiczenia i utrzymuj wagę w normalnych granicach.
Szczególne znaczenie ma zapobieganie chorobie w czasie ciąży. W tym okresie należy monitorować zarówno odżywianie, jak i aktywność fizyczną. A także dla wystarczającej ilości witamin.